Şemsiye 43 ( Mayıs )

Ben ki rüzgarlara karıştım adam.
Islak otobüs terminallerinde yüzünü aradım,
Bir parçanı bulurum diye edilmiş vedalarda.
Hangi hoşçakal taşır seni bilemedim.
Çünkü bir ben yıllar yılı taşırdım seni.
Başkaları çok güç.
Adam!
Sustukların yaşamının aslı.
Konuştukların ise kalp sancısı birer yalan.
Ben biliyorum da bunu, canım pek yanmıyor.
Eskiden olsa yanardı.
Küçüktüm.
Hamdım.
Pişmeden yanı verdim sonra.
Soğuklarda kim yanar ki böyle harlı?
Ben gibi kim alev alev gönlü bağrı?
Ah, adam sesinden yağmur düşüyordu ya hani
Kırlangıçlar dönüyordu kış ülkelerinden.
Sesinden bahar oluyordu ya mevsimlerim
Ben sesinde en çok mayısı sevdim.
Sustun ya hani, tüm kuşlar terk etti ülkeyi.
Yağmur Sesli Adam!
Sen de bıraktın beni.